15-16 yaşlarındayım. Sürekli dinlediğim 4-5 tane şarkı var, bir tanesi de Name. Goo Goo Dolls o dönem almış başını gitmiş. A Boy Named Goo ve Dizzy Up The Girl albümleri çok başarılı. Black Balloon, Slide, Iris, Sympathy, All Eyes on Me, ilk aklıma gelen ve hiç unutmayacağım diğer şarkıları.

Ben peşini bırakmadım, toplama albümler dahil bütün albümlerini alarak kaset arşivime gül gibi albümler ekledim. Walkman’in şarkıyı başa sarma özelliği aklıma geliyor da, Name’in sonuna gelirken tekrar dinleyeceğim için heyecanlanır, başa sararken dünyayı gözüm görmezdi. Zamanla dinlediğiniz şarkıların değeri azalmıyor ama heyecanı eskisi gibi -belki de analog olmadığından- uzun sürmüyor. Geriye dönüp hatırlarsanız,vefa borcunu öderseniz aynı heyecanı tekrar yaşatabiliyor.